Sommige ideeën beginnen klein. Deventer Marktplein was daar een mooi voorbeeld van. Wat begon als een idee voor een kleinschalige ondernemersbeurs in Deventer, groeide in enkele jaren uit tot een evenement met 92 standhouders.
Deventer Marktplein begon anders.
Het begon met een idee.
Rond 2011 ontstond tijdens gesprekken tussen Elles Reusen van Sallcon en mij, destijds eigenaar van grafisch ontwerpbureau Tomatos, de gedachte om iets te organiseren voor ondernemers uit Deventer en omgeving. Geen traditionele beurs waar iedereen achter een tafel wacht tot iemand langskomt. We wilden een plek creëren waar ondernemers elkaar daadwerkelijk konden ontmoeten.
Een marktplaats voor ondernemerschap.
Voor startups én bedrijven die al jaren bestonden. Voor mensen met een idee, mensen met een netwerk en vooral mensen die nieuwsgierig waren naar wat er in Deventer allemaal gebeurde. Want Deventer is een groot dorp. Maar niet iedereen kende elkaar.
We hielden het aanvankelijk overzichtelijk.
Vier kleine pleinen met ieder vier kopstands. Zestien plekken in totaal, verdeeld over ICT, Zorg, Dienstverlening en Marketing.
Dat was het.
Tenminste, dat dachten we.
Een idee dat groter wilde worden
Al snel merkten we dat het idee iets losmaakte. Ondernemers reageerden enthousiast en andere partijen zagen mogelijkheden. MKB Deventer haakte aan, met onder anderen Marco Kok. Ook Jans Scheepers van Rabobank raakte betrokken.
En toen ging het hard.
De zestien plekken werden er meer. Het concept werd groter, professioneler en ambitieuzer. Wat begon als een relatief kleine ondernemersmarkt groeide uit tot een serieus regionaal evenement met prijzen voor de beste start-up én ondernemer in Deventer.
Uiteindelijk stonden we in misschien wel een van de mooiste gebouwen van Deventer: de Lebuinuskerk.
Waar we ooit vier kleine pleinen voor ons zagen, was nu ruimte voor maar liefst 92 standhouders, aangevuld met allerlei initiatieven, ontmoetingen en activiteiten.
Ik weet nog goed hoe bijzonder het voelde om daar rond te lopen.
Niet alleen vanwege de omvang, maar vooral vanwege het besef dat al die ondernemers daar bij elkaar stonden vanwege een idee dat ooit klein was begonnen.
Er ontstonden gesprekken tussen mensen die elkaar anders misschien nooit hadden ontmoet. Startende ondernemers stonden naast gevestigde bedrijven. Er werd genetwerkt, kennis gedeeld en natuurlijk ook gewoon handel gedreven.
Precies zoals we het ooit voor ogen hadden.
Zes jaar lang mijn hart erin
Deventer Marktplein werd voor mij veel meer dan een evenement dat eens per jaar op de kalender stond.
Zes jaar lang heb ik er mijn hart in gestoken.
Als grafisch ontwerper en ondernemer dacht ik mee over de uitstraling en communicatie, maar minstens zo belangrijk was het bouwen aan het concept zelf. Mensen verbinden. Ideeën bedenken. Dingen mogelijk maken. En ieder jaar opnieuw kijken: hoe kunnen we het beter maken?
Dat betekende soms lange dagen en ongetwijfeld ook momenten waarop ik dacht: waar zijn we in hemelsnaam aan begonnen?
Maar zodra de deuren opengingen en het plein zich vulde met ondernemers, wist ik het weer.
Hier deden we het voor.
Na zes jaar vond ik het tijd om het stokje over te dragen. Dat voelde vreemd. Je neemt afscheid van iets waar je jarenlang energie, creativiteit en een behoorlijk stuk van jezelf in hebt gestoken.
Maar misschien hoort dat ook bij ondernemen.
Iets bedenken. Het laten groeien. En uiteindelijk ruimte maken zodat anderen ermee verder kunnen.
Soms maakt de tijd de mooiste cirkels rond
En als je me dertien jaar geleden had verteld hoe sommige lijnen uiteindelijk zouden lopen, had ik je waarschijnlijk niet geloofd. Een van de eerste ondernemers die zich destijds inschreef voor de verkiezing Ondernemer van het Jaar was oprichter (Marco Aarnink) van Drukwerkdeal.
Dertien jaar later is diezelfde ondernemer mijn werkgever geworden. Inmiddels werk ik als Visual Designer bij Print.com. Dat vind ik misschien wel het mooiste aan terugkijken: je hebt geen idee waar ontmoetingen, initiatieven en keuzes uiteindelijk toe leiden. Soms duurt het dertien jaar voordat twee lijnen elkaar opnieuw kruisen. Wat kan er in de tussentijd toch ontzettend veel gebeuren.
Terug op het podium
Het mooie is dat mijn verhaal met Deventer Marktplein daar niet helemaal eindigde.
Tijdens het laatste evenement in de Deventer Schouwburg stond ik opnieuw tussen de ondernemers. Ditmaal op het podium als gastspreker.
Inmiddels was ik met KNOX actief op het gebied van Facebookmarketing. Ik vertelde ondernemers over de mogelijkheden van Facebook, nieuwe ontwikkelingen en wat ik dacht dat sociale media voor bedrijven zouden gaan betekenen.
Eigenlijk was daarmee de cirkel rond.
Ooit hielp ik een fysiek plein bouwen waar ondernemers elkaar konden vinden. Jaren later stond ik op datzelfde evenement te vertellen over een digitaal platform waarop bedrijven hun klanten konden vinden.
De middelen veranderden.
De behoefte niet.
Ondernemen draait uiteindelijk nog steeds om mensen ontmoeten, ideeën delen, kansen zien en soms gewoon ergens aan beginnen zonder precies te weten hoe groot het gaat worden.
Als ik nu terugkijk op Deventer Marktplein, denk ik daarom niet als eerste aan 92 standhouders, een volle kerk of een podium.
Ik denk aan die eerste zestien plekken.
Aan een klein idee van Elles en mij.
En aan wat er kan gebeuren als andere mensen vervolgens zeggen: